Noordoostenwind is de Satan
Het is fris. Koud zelfs. Ik heb mijn lange broek en zelfs een jasje aangetrokken. Als ik een paar kilometer onderweg ben voel ik het al: ik rij de verkeerde kant op. Vannacht is de wind gedraaid en waait niet...
Categorie: het mentale
De dodelijke treurnis van de hoogtestage
“There is no hell, there is only France”, stelde Frank Zappa ooit.Niet zonder reden. En dan was hij zelfs nog nooit in La Plagne geweest. La Plagne, La Plagne, waar kennen wij wielervolgers dat ook alweer van? O ja, ik...
Hoogtepunt
Erge bergen 61: Col de l’Iseran Na het geworstel – noem het gerust een fysiek en mentaal debacle – van de eerste fietsdag in de Savoie ging de knop om. Op dag 2 stond namelijk de Col de l’Iseran op...
Wat doe ik hier?
Erge bergen 60: La Plagne Wat doe ik hier? Preciezer: wat doet een man van 58 op de fiets in de bergen? Die vraag spookt kilometers lang door me heen op de klim naar La Plagne. Een klim van 20...
Een nieuw zadel, een nieuw inzicht
Hoe lang gaat een zadel mee? De geleerden zijn het er niet over eens, leert een beetje zoeken op het internet. De antwoorden variëren van twee tot tien jaar. Mijn Storck is inmiddels negen jaar oud. Mijn zadel dus ook....
Een confronterend ritje
Het was zondag. We gingen met zijn vieren een rondje fietsen. Vanuit Bunnik reden we al keuvelend, maar in een strak tempo via de Langbroekerwetering en de Sandenburgerlaan naar de Ruiterberg. Omhoog ging redelijk, maar op de top was mijn...
Een man is wat hij draagt
Het is weer voorjaar en dan komen ze weer in groten getale uit hun holen gekropen: mannen op racefietsen. Je kunt ze aanschouwen op zondagochtend, of in de komende wielertoertochten, zoals de Amstel Gold Race. Ze hebben buikjes, ze hebben...
Ziek, zwak en misselijk
Even een korte update van mijn fysieke staat van zijn. Al een paar dagen ben ik niet helemaal fit. Spierpijn, keelpijn, slecht slapen, raar dromen en ’s ochtends doodmoe wakker worden, dat zijn de symptomen. Een soort griep, maar dan...
Een lekke band als symbolisch toetje
Ik reed een klein rondje van 42 kilometer, over natte vieze wegen. Op het laatste stukje door de duinen voelde ik het al: een afloper. Langzaam liep mijn achterband leeg. Dat deed die gelukkig dusdanig langzaam, dat ik gewoon naar...