Wind van voren

Afgelopen weekend zat ik twee keer op de racefiets. Op vrijdag moest ik de auto bij de garage ophalen. Dat betekende slechts 14 kilometer fietsen. Maar het waren memorabele kilometers. Er stond een harde koude wind tegen, kracht 5. Het was harken en hevig hijgen, en ik ging nauwelijks harder dan 20. Het was niet te doen, met mijn belabberde conditie.

Toen ik in ’s-Gravenzande aankwam voelde ik echter dat ik best nog een stuk verder had kunnen fietsen.

Van dat gevoel wilde ik een dag later gebruik maken. De wind was iets milder, kracht 4 tegen en ik koos met wind tegen – was het slim of een beetje lafjes? – een route met iets meer beschutting in het eerste deel. Ik maakte een rondje langs ’s-Gravenzande en Hoek van Holland en fietste terug door de duinen, met windje mee. Ik kon lekker blijven doortrappen, en dat gaf een goed gevoel.

Toen ik thuiskwam, doorweekt van de miezer en met een hele gore fiets, stond er een gemiddelde van 26,0 km/u op de teller. En dat was inclusief voorzichtig rijden bij gevaarlijke oversteken, verkeerslichten, wegopbrekingen en gekke bochten. Dat was helemaal niet verkeerd.

Nu doorpakken.