Fahrenheit

13 mei, Roma – Palermo 12: Belvedere Marittimo – Bisignano

Erge bergen 138: Passo dello Scalone

Vandaag staat een pittige etappe op het programma: ruim 80 kilometer en meer dan 1600 hoogtemeters. En we moeten vanaf Belvedere M. meteen omhoog: 14 kilometer, 700 hoogtemeters. Reken zelf het gemiddelde stijgingspercentage uit.

Het blijkt een schitterende klim, met prachtige uitzichten op de zee achter ons en het bergland om ons heen. De kronkelende weg biedt telkens weer een ander uitzicht, en dat leidt mooi af van de inspanning die geleverd moet worden.

De top van deze heuse pas ligt in een bos, dus hier helaas geen uitzicht. Maar wel het inzicht dat ik dit nog steeds kan. En dat is gezien de omstandigheden van de afgelopen anderhalf jaar iets om heel gelukkig van te worden.

De afdaling is link, oppassen voor de soms grote gaten in het wegdek.

Na 45 kilometer fietsen zijn we toe aan een flinke lunch, maar alle restaurants in Roggiano Gravina zijn gesloten. Totdat we bij een eveneens gesloten restaurant aan het einde van het dorp – de gastvrije eigenaar biedt ons wel ter compensatie gratis twee blikjes cola aan op zijn overdekte terras en dat komt goed uit want het begint net hard te regenen – worden verwezen naar bar Fahrenheit, een paar honderd meter terug.

Het blijkt een bar met een restaurant-gedeelte en daar genieten we van een uitgebreide maaltijd: een pasta vooraf en als secondo stukjes kipfilet met rucola en geschaafde stukjes kaas, en daarnaast wat gegrilde courgette en aardappeltjes uit de oven. Heerlijk.

Dan fietsen we verder door het prachtige Calabrese landschap maar krijgen we aan het eind van de rit nog een hele vervelende klim voor onze wielen: we moeten weer 450 meter klimmen en de weg gaat een paar lange stroken met 10-12% omhoog. Dat is geen pretje met onze inmiddels vermoeide benen.

Dan arriveren we op 560 meter hoogte bij onze prachtig gelegen b&b en kunnen we (het uitzicht is geweldig) niet alleen terugkijken naar waar we zojuist vandaan kwamen, maar ook op een mooie maar vermoeiende dag.

***

83 km, 1677 hm.

***

Naschrift: Maar waar is etappe 11 gebleven? zou de oplettende lezer kunnen vragen. Vanwege een lichte ongesteldheid mijnerzijds (keelpijn, kriebelhoest en snotterig) besloten we gisteren tot een rustdag en namen we de trein naar Belvedere Marittimo. Want het lichaam van een man met de ziekte van Kahler moet je nou ook weer niet overvragen…