Bianchi in het groen
15 mei, Roma – Palermo 14: Lorica – Tiriolo
Vandaag reden we vanuit Zweden, of was het de Eifel?, Italië weer binnen. Al duurde dat even. Ruim 25 kilometer fietsten we boven de 1000 meter. Er stond een stralende zon maar het was fris. En vermoeiend want de weg ging constant op en neer, door bossen en velden en langs het lange en kronkelige Lago Arvo.
Toen we uiteindelijk significant mochten dalen, was het mooie asfalt op. Oppassen dus voor gaten en scheuren.
Vervolgens fietsten we nog steeds lange tijd door een nauwelijks bewoond gebied. Eén dorpje onderweg, speciaal voor mij en mijn fijne fiets: Bianchi.
Daarna weer door het groene niets, totdat we na een lange, vervelende klim in San Pietro Apostolo en dus weer in het bewoonde Italië aankwamen. 10 kilometer verder bereikten we het fraai tegen een steile heuvel aangeplakte Tiriolo, ons eindpunt van de dag.
Tiriolo ligt nog steeds op 700 meter hoogte en kijkt heel fraai uit op zowel de Tyrreense als de Ionische Zee in de verte.
Morgen verder dalen. In de regen, zo luidt de voorspelling. Geen zin in.
***
63 km, 817 hm.
