Bijwerking op bijwerking

Sinds een paar weken is het regime van mijn behandeling aangepast. In plaats van drie keer in de vier weken hoef ik nog ‘slechts’ twee keer in de vier weken naar het ziekenhuis voor een infuus met lichte chemo (Carfilzomib). Tegelijkertijd is de dosering Dexamethason (ik schreef hier eerder over dit fijne medicijn) gehalveerd. Dit laatste heeft zowel voordelen als nadelen. Aan de ene kant slaap ik nu iets beter in de nacht na het infuus, aan de andere kant ben ik de dag van en na het infuus flink misselijk en heb ik weinig trek om te eten. Dat houdt wel mijn gewicht een beetje op peil.

Teneinde die misselijkheid wat te dempen slik ik – let op, tongue twister – Metoclopramidemonohydrochloride. Dat werkt op zich goed maar heeft een vervelende bijwerking: sufheid, algehele slapte en vermoeidheid. Gisteren overdag drie uur geslapen. Wat een leven.

Om de vervelende bijwerking van het ene medicijn te dempen slik ik dus een medicijn met een andere vervelende bijwerking. Een mens wordt daar niet heel vrolijk van. Hypothetische vraag in dit verband: ben ik liever één nacht slapeloos of twee dagen misselijk en moe?

Nog 22 infusen te gaan. Het lange aftellen is begonnen.