Draaideur

Sinds afgelopen dinsdag heb ik een draaideur in mijn arm. In voorbereiding op een zware chemokuur en een stamceltransplantatie de komende week, is aan de binnenkant van mijn bovenarm een katheter geplaatst, een zogenoemde PICC-lijn (Peripherally Inserted Central Catheter), met twee dunne slangetjes die naar (en uit) mijn hart lopen. Het is een ingang en een uitgang tegelijkertijd.

Wat gaat erin? Nou, dinsdag dus die chemo (een ‘hoge dosis Melfalan’, gezellig) en donderdag mijn stamcellen, die nu nog in de ziekenhuisvriezer naast de snijbonen liggen. Wat er ook in kan, in gevallen van nood, is een bloedtransfusie, of welke medicatie dan ook.

Wat gaat eruit? Bloed. De komende weken driemaal per week, ter controle. Zo’n PICC-lijn voorkomt al te veel prikken in mijn armen, maar is niet echt een handig geval. Het is nogal kwetsbaar en ik bescherm het dan ook met een rekverband dat ik elke dag vervang. Douchen mag, met zo’n PICC-lijn, maar is erg onhandig en kwetsbaar. Ik heb mijn douchefrequentie dan ook maar wat naar beneden bijgesteld. Gelukkig stink ik niet.

Die PICC-lijn blijft enkele weken zitten, totdat mijn bloedwaarden weer dusdanig in orde zijn dat ik weer van alles mag. Tot die tijd zit ik in quarantaine thuis. Ziek, zwak en misselijk. Geen bezoek, geen bloemen.

Ik kan niet wachten totdat die draaideur weer uit mijn arm zal worden verwijderd.